| تبليغات | X |
کوه میزارم رو دوشم
رخت هر جنگ میپوشم
موج از دریا میگیرم
شیره سنگ میدوشم
میارم ماه تو خونه
میگیرم باد نشونه
.
.
.
اگه چشمات بگن اره هیچکدوم کاری نداره
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 0:18 توسط مرتضی |
تقدیم به کسی که جای پای قدمهایش تازه در قلب من نقش
میبندد
تقدیم به کسی که نوشته هایش مانندطلا میدرخشد
تقدیم به کسی که حرفهایش با وجود آشنایی تازه به دل
مینشیند
تقدیم به کسی که زبانم همیشه در مقابلش کم می آورد
تقدیم به کسی که با وجود دوری فاصله اما قلبهایمان هر روز
به هم نزدیکتر میشود
تقدیم به کسی که با قلبی . . . قلبی شادو سرزنده احیا
میکند
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 16:24 توسط مرتضی |
متین ترین کلمه عشـــق است جذاب ترین کلمه آشنــــایی است پاکترین کلمه وجدان است زشت ترین کلمه خیــــانت است بدترین کلمه بی وفـــایـی است سخت ترین کلمه تنهــــایــی است و تلخ ترین کلمه جـــــدایی است برای عشق تمنا كن ولی خار نشو. برای عشق قبول كن ولی غرورتت را از دست نده . برای عشق گريه كن ولی به كسی نگو. برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببينه. برای عشق پيمان ببند ولی پيمان نشكن . برای عشق جون خودتو بده ولی جون كسی رو نگير . براي عشق وصال كن ولی فرار نكن . برای عشق زندگی كن ولی عاشقونه زندگی كن . برای عشق بمير ولی كسی رو نكش . برای عشق خودت باش ولی خوب باش.
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387ساعت 11:43 توسط مرتضی |
روزگاری در گوشه ای از دفترم نوشته بودم...... تنهايی را دوست دارم چون بی وفا نيست تنهايی را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام تنهايی رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست تنهايی را دوست دارم چون خدا هم تنهاست تنهايی را دوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم گريست وهيچکس اشکهايم را نمی بيند اما از روزی که تو را ديديم نوشتم ازتنهايی بيزارم که هرگز پاره نشود که هرگز پرپر نشود که هرگز پاک نشو د که هرگز گل آلود نشود که هرگز سنگ نشود 
بر چه گلی بنویسم بر چه دیواری بنویسم بر چه آبی بنویسم و بر چه قلبی بنویسم
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387ساعت 11:41 توسط مرتضی |
توی آسمون دنیا هرکسی ستاره داره چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره واسه من تنهایی درد درد هیچکسو نداشتن هر گل پژمرده ایرو تو کویر سینه کاشتن دیگه باور کردم انگار که باید تنها بمونم تا دم لحظه مردن شعر تنهایی بخونم...تا دم لحظه مردن شعر تنهایی بخونم 
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387ساعت 11:37 توسط مرتضی |
آسمان امشب به حالم گريه کن
روح تبدار مرا پاشويه کن
آتش افکند عاشقي بر حاصلم
گريه کن بر مجلس ختم دلم
گريه کن بر من که روحم تير خورد
سايه احساس من شمشير خورد
شوخ چشمي بي شکيبم کرده است
با خودم حتي غريبم کرده است
شوخ چشم است و دلم در چنگ اوست
هرچه هست ازچشم پر نيرنگ اوست
آه آن بلا آن درد سينه سوز
از کجا آمد نمي دانم هنوز
شايد از نهتوي جنگل هاي راز
شايد از پشت کپرهاي نياز
او که با اينه ها فانوس بود
چشم او يک کاسه اقيانوس بود
آمد و بر پشت بامم پر کشيد
از سر پرچين قلبم سر کشيد
آمد و زود از سر نعشم گذشت
بي وفا سيلي خورم کرد و گذشت
آمد و بر پشت پايش گم شدم
از جنون ورد لب مردم شدم
رفت و طاق عشق من آوار شد
رفت و منصور دلم بر دار شد
رفت و کوه طاقتم را باد برد
يوسف اميد من در چاه مرد
اين هم از يک عمر مستي کردنم
باز هم شبنم پرستي کردنم
اي دل شوريده مستي مي کني؟
باز هم شبنم پرستي مي کني؟
رام هر کس کي شود آهوي دشت
اي دل بيچاره ديدي بر نگشت
من که گفتم اين پرستو رفتنيست
من که گفتم اين بهار افسرد نيست
من که گفتم اي دل بي بند و بار
عشق يني رنج يعني انتحار
عشق خونت را دواتت مي کند
شاه باشي عشق ماتت ميکند
آه عجب کاري به دستم داد دل
هم شکست وهم شکستم داد دل...
درد و نفرین به سفر باد که منو از تو جدا کرد
تو رو اون گوشه دنیا منو این طرف رها کرد
تو رو داشتم ارزومه زندگی بی تو حرومه
نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبرومه
بعد تو کسی نیومد بتونه جاتو بگیره که بخاطرش بمیرم که بخاطرم بمیره....؟
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387ساعت 11:32 توسط مرتضی |
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم